Postępowanie w przypadku raka skóry po operacji i radioterapii

U mojego dziadka na policzku pojawił się guz. rozpoznanie kliniczne to guz skóry ok. skroni prawej. guz ten został wycięty. otrzymaliśmy wynik gdzie napisano: carcinoma planoepitheliale keratodes g-2. excisio probabiliter incompleta /dolna i boczna linia/. w centrum onkologii w warszawie został poddany radioterapi i nic więcej nie można już zrobić (tak twierdzą lekarze). została paskudna rana, która się nie chce goić. robione opatrunki przesiąkają i niezbyt przyjemnie pachną. stosujemy na ranę roztwór soli i maść alantanową. jak robić poprawnie opatrunki, co zrobić w wysiękiem z rany i czy na coś takiego można zastosować opatrunki specjalistyczne, które pochłaniają wydzielinę.
jak długo można żyć z czymś takim i jak rozwija się ta choroba?

Odpowiedzi znajdują się poniżej

specjalista chirurg ogólny Tomasz Stawski
odpowiedzi udzielił

specjalista chirurg ogólny Tomasz Stawski

Lek. Tomasz Stawski jest lekarzem od 2000 r. Posiada specjalizację medyczną w zakresie chirurgii ogólnej. Pacjentów przyjmuje w gabinecie specjalistycznym przy ulicy Grunwaldzkiej oraz na Oddziale Chirurgii Ogólnej i Endokrynologicznej w Szpitalu Wielospecjalistycznym w Jaworznie. Obecnie jest doktorantem Śląskiego Uniwersytetu Medycznego. Jego szczególne zainteresowania w swojej profesji to chirurgia małoinwazyjna i plastyczna oraz diagnostyka ultrasonograficzna.

Trudno mi odpowiadać na takie pytania bez bezpośredniego oglądania pacjenta (analizy szczegółowej rany). Takie rany goją się bardzo trudno i wymagają ciągłej opieki. Nie zadecyduje o typie opatrunków bez bezpośredniego badania. Okolica rany jest bardzo trudna do zaopatrzenia z uwagi na lokalizację (trudności z przytwierdzeniem opatrunku). Trzeba zdawać sobie sprawę, że najgorszy jest okres około 3 miesięcy po naświetlaniu, kiedy występuje największy rozpad komórek. Rozwój choroby jest bardzo wolno, gdyż głównie nowotwór rozwija się naciekając sąsiednie tkanki. Okres przeżycia pacjentów z rakiem płaskonabłonkowym skóry jest zazwyczaj długi choć o niskim komforcie jakości życia. Pacjent musi być pod stałą kontrolą Poradni Chirurgicznej, gdzie chirurg będzie kontrolował i decydował o użyciu odpowiednich materiałów opatrunkowych i być może wspomagającym środków działających miejscowo i ogólnie.