Wszczepianie przytarczyc po resekcji tarczycy

Czy wykonuje się zabiegi wszczepiania przytarczyc w Polsce jezeli tak to w jakich osrodkach? Czy jest to trudny zabieg? Gdzie mozna uzyskac bardziej szczegółowe informacje na ten temat? Jakie są przeciwskazania? Mam przed sobą perspektywe brania duzej ilosci leków przez całe zycie, martwie sie, ze leki, które zazywam w dużych dawkach maja skutki uboczne na dłuższa metę. Chciałabym, tez upewnic sie czy to prawda, ze nie powinno sie spozywac jodu (sól) po usunieciu całej tarczycy (rak brodawkowaty)?

Odpowiedzi znajdują się poniżej

specjalista chirurg ogólny Tomasz Stawski
odpowiedzi udzielił

specjalista chirurg ogólny Tomasz Stawski

Lek. Tomasz Stawski jest lekarzem od 2000 r. Posiada specjalizację medyczną w zakresie chirurgii ogólnej. Pacjentów przyjmuje w gabinecie specjalistycznym przy ulicy Grunwaldzkiej oraz na Oddziale Chirurgii Ogólnej i Endokrynologicznej w Szpitalu Wielospecjalistycznym w Jaworznie. Obecnie jest doktorantem Śląskiego Uniwersytetu Medycznego. Jego szczególne zainteresowania w swojej profesji to chirurgia małoinwazyjna i plastyczna oraz diagnostyka ultrasonograficzna.

Oczywiście wykonuje się zabiegi wszczepiania przytarczyc. Zabieg taki jednak wykonuje się jednoczasowo w czasie całkowitej resekcji tarczycy, gdy dokładnie zlokalizuje się przytarczyce, a nie jest się pewnym, że będą funkcjonować prawidłowo w typowej lokalizacji (dojdzie do ich martwicy na skutek np. niedokrwienia po zabiegu). Taką wyizolowaną przytarczycę kroi się najczęściej na drobne fragmenty i wszczepia w mięśnie przedramienia lub teraz częściej mięśnia mostkowo-obojczyko-sutkowego. Zabieg jest prosty i mało skomplikowany. Wykonuje się go praktycznie we wszystkich ośrodkach klinicznych zajmujących się chirurgią endokrynologiczną. Jeśli jednak tego zabiegu nie wykonało się w czasie resekcji tarczycy w późniejszym okresie jest to niemożliwe. Jeśli w czasie zabiegu resekcji tarczycy usunięto przytarczyce włącznie z gruczołem tarczowym lub przytarczyce zostały uszkodzone podczas zabiegu późniejsze ich wszczepianie jest niemożliwe.

Jedynym sposobem leczenia niskiego poziomu wapnia we krwi jest jego substytucja połączona z przyjmowaniem aktywnej postaci witaminy D. Objawy uboczne stosowania tej terapii są znikome i nie mają znaczenia w stosunku do niebezpieczeństwa obniżenia się poziomu wapnia w organizmie.

Sól można stosować, ale o niskiej zawartości jodu. Jod w dużej ilości może spowodować rozwój resztkowych komórek tarczycy, a wraz z nimi raka.